રેલગાડીના જનરલ ડબ્બાની સવારી… નકટા પાસ ધારકો સાથે…

આપણા જીવનમાં આપણને અનેક લોકોની મુલાકાત થતી હોય છે. અને એ મુલાકાતમાં આપણે જેતે વ્યક્તિઓ વિશે મનમાં એક ધારણ તૈયાર કરીયે છીએ અને આપણા અનુભવના આધાર પર આપણે આપણાં મનમાં તેનું વર્ગીકરણ કરી એક ચોક્કસ વિચાર ધારા બાંધી લઈએ છીએ. પરંતુ ઘણી વાર કેટલાક એવા લોકો મળે છે કે જેનો અનુભવ આપણને હોતો નથી. આ બ્લોગ પોસ્ટ માં તેવા જ એક માનવીય સ્વભાવ વિશે લખવા જઈ રહ્યો છું.

હમણાંજ બિઝીનેસના ઉદ્દેશ થી હું સુરત થી વાપી સવારની 7 વાગ્યાની રેલ ગાડીમાં ગયો. આ ટ્રેનમાં દરરોજ નોકરી માટે અવર જવર કરતા પાસ ધારકો પણ આવતા હોય છે. પાસ ધારકોનો વ્યવહાર અલગ જ હોઈ છે તેનો તો અનુભવ હતો જ પરંતુ આ વખતે એક નવી વાત અનુભવવા મળી.

પાસ ધારકોની વૃત્તિ બે પ્રકારના હોય.. એક કે પોતે ખોટા છે એ જાણે છે અને સત્યની સાથે રહે છે. અને બીજા નકટા એ કે જે જાણે છે કે પોતે ખોટા છે તેમ છતાં સામે વાળા સાથે પોતાના અંગત સ્વાર્થ માટે ખોટું કરવું. તો આ બીજા પ્રકારના માણસો વિશે આજે વાત કરીયે.

રેલ ગાડીમાં આ પ્રકારના પાસ ધરકોનું આખું ગ્રુપ હોઈ છે કે જે કોઈ એકલા વ્યક્તિ પર ચડી બેસે અને નવા અથવા ભોળા ભલા વ્યક્તિઓને દબાવે છે. આ વખતે ટ્રેનના ડબ્બામાં ચડતાની સાથે તેવા લોકોનો સ્વભાવ વર્તાઈ ગયો. કોઈ વિવાદમાં એક મહિલા અને સામે આ વિકૃતિ વાળા 10 થી 15 જણા એક સાથે તૂટી પડ્યા અને તે બેન ને બોલવા જેવા ન રાવ દીધા. દયા તો મને એ વ્યક્તિ પર આવતી હતી કે જે તેમાં મુખ્ય હતો અને માથે એક સંપ્રદાયનું ટીલું હતું. મને જેતે સંપ્રદાય પ્રત્યે સન્માન છે એટલે તેનું નામ અહીં લખતો નથી, પણ તે વ્યક્તિ તે સંપ્રદાય થી કઇ શીખ્યો હોઈ તેવું વર્તાતું ન હતું. એક મહિલા સાથે કઈ રીતે વાત કરવી તેની સમજ જો તેને જેતે ધર્મ માંથી આપવામાં આવી જ હશે પરંતુ આ વ્યક્તિ તે શીખીને પણ તેનું અનુસરણ કરતો ન હોઈ ત્યારે એમ થાય કે દેખાવ માટે સા માટે માથે ટીલું કરતો હતો. હું તિલકના સ્થાને ટીલું શબ્દ વાપરું છે તેના માટે ધર્મ ભાવિકો પાસે ક્ષમા પણ તેના માથે જે હતું તે ટીલું જ વર્તાતું હતું, તે તિલક ન હતું.

આવા માણસો ને ખબર હોય છે કે પોતે ખોટા છે એટલે ખોટા વ્યક્તિઓ ની સમુહિકતામાં જ રહે છે. આવા લોકો પોતાના બે પગ પર પોતાને ક્યારેય સિદ્ધ ન કરી શકે ને ગ્રૂપના બળે એમ સમજે છે કે પોતે કઇ તિર મારી દીધું.

જે વ્યક્તિ પોતે ખોટા છે અને ખોટું કરતા જ રહે તેને સમાજ ક્યારેય સ્વીકારતો નથી અને જેતે સમયે જેતે વ્યક્તિઓ ને પાઠ ભણાવવા વાળા માલી જ જતા હોય છે.

Podcast #1: બ્લોગ શુ છે?

મિત્રો , આ મારો પહેલો podcast છે, આશા છે આપને પસંદ આવશે.

બ્લોગ શુ છે?

બ્લોગ કોણ કરી શકે?

કઈ રીતે બ્લોગ બનાવી શકીએ?

બ્લોગ બનાવવાના ફાયદાઓ.

નવું વર્ષ, નવી ઉમંગ

દિવાળી અને નવા વર્ષની શુભેચ્છાઓ, મહેમાનગતિઓ અને હરવા ફરવાના પ્લાનિંગ ની વચ્ચે થોડો સમય મારા આ બ્લોગ ને પણ આપવો જરૂરી છે. કોઈ પણ બ્લોગ ને જીવંત રાખવા તેમાં નિયમિત ઉપડેટ ખૂબ જરૂરી છે. ખાસ કરીને ત્યારે જ્યારે આ બ્લોગ પર્સનલ બ્લોગ હોઈ, મારા આ પર્સનલ બ્લોગ પર હું પ્રયત્ન કરું છું કે મારી દરેક ભાવનાઓને આ ડિજિટલ પેજ અંકિત કરી શકું.

જ્યારે વાત નવા વર્ષની હોઈ અને બ્લોગ ઉપડેટ ન થાય તે કઈ રીતે બને. દરેક વ્યક્તિઓ પોતાની વર્તમાન સ્થિતિ કરતા વધુ સારી સ્થિતિ પ્રાપ્ત કરવા ઈચ્છે છે. પરંતુ માત્ર ઈચ્છા શક્તિ થી કશુ થતું નથી. ઈચ્છા શક્તિ સાથે જ્યારે કાર્ય શક્તિનો સમન્વય થાય ત્યારે ફળ સ્વરૂપ આપણે સારી સ્થિતિ પ્રાપ્ત થાય છે.

નવું વર્ષ આવતા જ લોકો નવા કપડાં ખરીદે છે, ધંધામાં થોડો વિરામ રાખી હરવા ફરવા જાય છે. આપણા વ્યસ્તતમ જીવનમાં થોડા અલ્પવિરામ બાદ ફરી થી આપણે આપણા કામ કાજ માં લાગી જઈસુ. પરંતુ આ વખતની શરૂઆત એક નવા ધ્યેય સાથે કરવાની ઈચ્છા છે.

આ વર્ષે જે કોઈ કામયાબી મેં પ્રાપ્ત કરી છે તેની બે ગણી કામયાબી આવતી દિવાળી સુધીમાં હાંસિલ કરવા 100% પરિશ્રમ કરીશ એ મારી મને ખાતરી આપવા આ બ્લોગ માં લખું છું.

કોઈ પણ કાર્ય કરવાની શરૂઆત નક્કી કરવા થી થાય છે. એક પ્રાથમિક કાર્ય પૂર્ણ હવે નક્કી કરેલ ધ્યેય પ્રાપ્તિ માટે એક વર્ષનો સમય છે. હળ પળ આ કાર્ય યાદ રહે તે માટે આ પોસ્ટ ને હું મારા કાર્ય સૂચિ પોસ્ટ બનાવી તેમાં ઉલ્લેખ કરીશ.

આપ સર્વનું પણ આવનારું વર્ષ અનેક સિદ્ધિઓ લઇ ને આવે તેવી ઈશ્વરને પ્રાર્થના.

સાપ પણ મારી જાય અને લાકડી પણ ના તૂટે.

આપણા રોજિંદા જીવનમાં આપણે અનેક લોકોને મળીએ છીએ, આમાંના દરેક લોકો ની પોતપોતાની વિચાર ધારા હોઈ છે. જ્યારે આ વિચાર ધારાઓ એક બીજા સાથે સુસંગત ન થયા ત્યારે વ્યક્તિની એક બીજા પ્રત્યે ની લાગણીઓમાં ફેર બદલ થાય છે.

ઘણા લોકો હંમેશા પ્રયત્નશીલ હોઈ છે કે તેવો બધાને જ ખુશ રાખી શકે. પરંતુ વાસ્તવમાં અલગ અલગ અનુભવો, માન્યતાઓ કે કહીયે વિચારધારા ને લીધે તે શક્ય ન બને. આવા સમયે હતાશ થવાના સ્થાને આપણે આપણા કાર્યમાં ધ્યાન રાખવું જોઈએ. થઈ શકે છે મતભેદ ના કારણે મન ન મળે પણ તેના થી મનભેદ ન ઉભો કરવો જોઈએ. જેતે પરિસ્થિતિમાં સંબંધ પણ બની રહે અને વાત નો વિવાદ પણ ન થાય તે રીતે દૂર રહેવું જોઈએ.

મિત્રો, આ પોસ્ટ એટલા માટે લખું છું કારણકે હાલમાં જ એક અનુભવ આવ્યો. અને આ અનુભવ સારી કક્ષાનો તો નથી જ પરંતુ જેતે પરિસ્થિતિમાં મેં જે કઈ નિર્ણય લીધો તે હું શેર કરું છું.

અહીં હું મારા બ્લોગમાં માત્ર મારા અનુભવની જ વાત કરું છું એટલે પ્રયત્ન કરીશ કે કોઈ વ્યક્તિ, સંસ્થા કે ઘટના ને હું ઉલ્લેખિત ન કરું.

જ્યારે આપણી વિદ્યાર્થી જીવન જીવી રહ્યા હોઈએ, આપણી પાસે ઈતર પ્રવૃત્તિ માટે સમય જ સમય હોઈ છે. આ પ્રવૃત્તિમાં અનેક પ્રવૃત્તિઓ હોઈ જેમકે રમત ગમત, સામાજિક કાર્ય, કાળા ને સંબંધીતી પોતાનું ડેવલપમેન્ટ વગેરે…

વિદ્યાર્થી કાળ પૂરો થાય અને પારિવારિક જવાબદારી સારું થાય એટલે ઇત્તર પ્રવૃત્તિનું પ્રમાણ પણ ઓછું થાય જે સ્વાભાવિક છે. આ ઇત્તર પ્રવૃત્તિમાં જ્યારે આપણે નિઃસ્વાર્થભાવે આપેલા સમય, સહયોગ અને પરિશ્રમની કિંમત ન થાય ત્યારે સમાજમાં આપણા પ્રત્યે ની એક છબી ઉભી થયેલી હોઈ છે.

હવે સમસ્યા ત્યારે ઉદ્ભવે છે કે જ્યારે પારિવારિક જવાબદારીઓ નિભાવતા ની સાથે જ્યારે કેટલાક અણસમજુ લોકો આ આપણી બનાવેલી છબિની સાથે રમતો રમે. આવા અણસમજુ લોકો પોતાના અહંકારમાં એટલા મશગુલ હોઈ છે કે તેવો ભૂલી જાય છે કે જે તે જ્યારે સમય હતો ત્યારે આપણું યોગદાન હતું. આવા લોકો પાસે ઇત્તર પ્રવૃત્તિ કરવા માટે સમય જ સમય છે પણ સામે વાળા વ્યક્તિ પોતે કઈ રીતે સમાયોજિત કરતો હોય તે તે વ્યક્તિજ જાણતો હોઈ છે.

આવા વ્યક્તિઓના ચાતુદારો જેતે વ્યક્તિઓના અહંકારમાં નિરંતર વધારે કરતા રહે છે અને હંમેશા આશ્વાસનમાં રાખે છે કે તે વ્યક્તિ જ સાચો છે કે સાચી છે.

ખેર , સમય બડા બળવાન, વહી લાઠી વહી બાણ.. સમય સમય ની વાત છે સાહેબ..

સમાપ્તિ.

આવા સમયે મારુ એવું માનવું છે કે આ પ્રકારના માણસો થી દુર રહી પોતાના કાર્યને સર્વશ્રેષ્ઠ કરવાનો પ્રયાસ કરવો જોઈએ. આ પ્રકારના માણસો આપણી એક સેકન્ડ ને પણ લાયક નથી હોતા તો તેવો પાછળ સમય ન બગાડવો. પોતાની નારાજગીને છુપાવી, સંબંધ સાચવી લેવો જોઈએ. આમાં એક કહેવત ને ગુરુ બનાવવી જોઈએ… “સાપ પણ મારી જાય અને લાકડી પણ ના તૂટે.”

સફળતા ત્યારે જ ચરિતાર્થ થાય છે જ્યારે આપણાં સપનાઓ આપણાં બહાનાઓ થી મોટા હોય…

કોઈ પણ કાર્ય કરવા માટે એક કારણ પૂરતું છે પણ જ્યારે કાર્ય કરવાની ઈચ્છા જ ન હોઈ ત્યારે માનવી હજારો બહાનાઓ શોધી લેતો હોય છે.

આપણા બહાનાઓ જ આપણને કોઈ પણ પગલું ભરવામાં અવરોધ રૂપ થાય છે કારણકે તેનાથી આપણને કારણ મળી જાય છે જેતે કાર્ય ન કરવા માટે.

આપણે સફળતાઓને ત્યારે જ પ્રાપ્ત કરીએ છીએ જ્યારે આપણા નિર્ણય એટલા સશક્ત હોઈ કે તેની સામે બહાનાઓ કમજોર પડી જાય.

બહાનાઓમાં પોતાની ઉર્જા વ્યય કરવા કરતા પોતાની આવડત, કાળા કે કબીલીયત પર કાર્ય કરો, તેની સાથે કોઈ પણ પ્રકારની બાંધ છોડ કર્યા વગર તેને ઉભારવાનો પ્રયત્ન કરતા રહો. પોતાના આત્મ વિશ્વાસ ને સશક્ત કરતા રહો. આ દુનિયામાં તેજ સૌથી વધુ મદદરૂપ બહુમૂલ્ય વસ્તુ છે. આંતરિક વિકાસ એ બાહ્ય સહાય કરતા પણ મૂલ્યવાન છે.

જીવન એવી રીતે જીવો કે અંત સમયમાં આપણને આપણાં પર પસ્તાવો ન થાય. દરેક તકને જડપીલો. જીવન આપણને સૌને એક જ મળ્યું છે અને તે ખૂબ જ ટૂંકું છે તો તેને એવી રીતે જીવીએ કે તેનો ઉપયોગ વધુમાં વધુ કરી શકીએ – આત્મ સમ્માન થી જીવી શકીએ.

મોટર વેહિકલ એક્ટ – મારી નજરે…

મિત્રો , ગુજરાતમાં મોટર વેહિકલ એક્ટ 2019 નો અમલ તારીખ 16 સપ્ટેમ્બર 2019 ના રોજ લાગુ થઈ ગયો. દરેક વ્યક્તિઓ પોતપોતાની વાતો, પોતાનો પક્ષ રજૂ કરતા જોવા મળી રહ્યા છે. સોશ્યિલ મેડિયામાં ટ્રાફિક પોલીસ લાંચ લેતા હોય, કોમેડી થતી હોય તેવા જુના નવા દરેક વિડિઓ ફરતા થઈ ગયા છે.

કોઈક આ કાયદાનો વિરોધ કરી રહ્યા છે તો કોઈક સમર્થન પણ આપી રહ્યા છે. જેવો સમર્થન નથી આપી રહ્યા તેવો અનેક પ્રશ્નો નો પહાડ દર્શાવતા નજરે પડે છે જેમકે રસ્તા સારા નથી તો તેના માટે કોણ દંડ ભરશે? કેટલો ભરશે? વગેરે વગેરે.. ઘણા તો એવું કહે છે કે દંડ એટલો બધો છે કે તેની સામે ગાડીની વેલ્યુ ઓછી છે તો દંડ ભરવો કે ગાડી જમા કરાવી દેવી?

લોકો પોતાનો મત અનેક રીતે રજૂ કરે પણ મારો મત હું મારા બ્લોગ પર રજુ કરવા જઈ રહ્યો છું.

મિત્રો, હું તો સ્પષ્ટ પણે માનું છું કે સરકાર દ્વારા જે નિર્ણય લેવામાં આવ્યો છે તે યોગ્ય છે. કોઈ પણ બદલાવ સમાજ તરત અપનાવતો નથી. જ્યાં સુધી પાણી માથા ઉપર થી ન જાય ત્યાં સુધી માણસ તૈયારીઓમાં નથી લાગતો. આજે જ દવાખાને દવા લેવા ગયો ત્યારે લોકોને મેં P.U.C. માટે લાંબી લાયનમાં ઉભેલા જોયા અને આ પોસ્ટ લખવા માટે પ્રેરણા મળી. P.U.C. ન હોઈ તો દંડ તો પહેલા પણ હતો પણ લોકો રાખતા ન હતા. પણ હવે લોકો P.U.C માટે લાઇન માં ઉભા રહેવા પણ તૈયાર છે કારણકે દંડ વધી ગયો છે. આવી જ સ્થિતિ દરેક જગ્યાએ છે ડ્રાઇવિંગ લાઇસન્સ હોઈ, નંબર પ્લેટસ હોઈ કે વીમો.. કહેવાનો મતલબ એટલો જ છે કે આપણા સમાજને નિયમોનું પાલન કરવાની આદતજ નથી. અને આ આદત કેળવવાનો “દંડ વધારો” એક જ રસ્તો હોઈ તેવું પ્રતીત થાય છે.

આમ તો લોકો ને વિદેશ બહુ ગમે પરંતુ વિદેશમાં રહેતા લોકો ની જેવા નિયમો આપણે નથી પાળવા. ત્યાં આપણને સૌને ગમે કારણકે ત્યાં દરેક લોકો નિયમ થી રહે છે. જેટલા નિયમો કડક તેટલા વધુ શિસ્ત જો એક ઘરમાં રહેતું હોય તો આ તો આખો દેશ ચાલવાની વાત છે.

બીજુ, લોકો બધા નિયમો પાલવા તૈયાર છે – પણ લોકોની જાગૃતતા માં પણ ઘણો બદલાવ નોંધાઈ રહ્યો છે. લોકો સરકાર પાસે સારી સુવિધાઓની અપેક્ષા રાખી રહ્યા છે સાથે જ્યાં પણ ખોટું થઈ રહ્યું છે ત્યાં એક જાગૃત નાગરિક તરીકે ફરિયાદો પણ કરશે તેવું આજના વાતાવરણ જોતા જણાય રહ્યું છે.

પોતાના વખાણ પોતે ક્યારેય ન કરવા.

મિત્રો આ દુનિયા માં દરેક વ્યક્તિઓ સરખા નથી હોતા, દરેક વ્યક્તિઓ તમારા દ્વારા કહેલી વાત ને યોગ્ય રીતે ન પણ સમજે. ખાસ કરીને ત્યારે જ્યારે સામે વાળો આપણી પ્રગતિ, બુદ્ધિમતા થી ઈર્ષા ધરાવતો હોય.

ખુદના વખાણ કરવા થી જે માન જે સન્માન ને આપણે અધિકારી હોઈએ તે પણ આપણે ગુમાવીએ છીએ.

પોતાની કાબીલીયત કે કૌશલ્યને અભિવ્યક્ત કરવાના સ્થાને તેને યોગ્ય સમયે ઉપયોગ કરી પોતાની વિશિષ્ઠતાનો પરિચય આપવો જોઈએ. પહેલા જેતે વ્યક્તિઓને દરેક પ્રયત્નો કરી લેવા દેવા જોઈએ. જ્યારે તેના થી જેતે કાર્ય ન થાય ત્યારે બાદ જેતે કાર્યને પોતાના કૌશલ્ય થી પૂર્ણ કરી પોતાની કાબીલીયત નો પરિચય નિર્ણય દ્વારા દર્શાવવી જોઈએ. આમ કરવા થી તમારા જ્ઞાન કૌશલ્ય નું મૂલ્ય થશે. તે અજ્ઞાની વ્યક્તિઓને જ્ઞાન થશે કે જે કાર્ય મારા થી સંભવ ન થયું તે કાર્ય સામે વાળા થી થયું.

આ દુનિયા સ્વાર્થ થી ભરપૂર છે, દરેક વ્યક્તિ પોતાને બધું જ આવડે છે તેમ સમજે છે. આથી કોઈ પણ વ્યક્તિ જ્યારે પોતાનાજ વખાણ કર્યા કરે તે કોઈ ને પસંદ નથી આવતું. પરંતુ “મને બધું આવડે છે” એ ત્યારે જ પુરવાર થાય જ્યારે યોગ્ય સમયે યોગ્ય સુજબૂજ થી નિર્ણય પર કાર્ય કરવામાં આવે. માત્ર વાતો કરવા થી કોઈ કર્યો થતા નથી.

બીજા વ્યક્તિઓનો શ્રેય લેવામાં આ દુનિયાના દરેક સ્વાર્થી વ્યક્તિઓ આતુર હોઈ છે. સારું સારું બધું મારુ, મોળું મોળું બધું તારું – આવું વ્યક્તિત્વ ધરાવનાર ને હું “ચોર” ની ઉપમા આપું છું કારણકે નતો તેને કમાવાની આવડત છે અને નતો તેને કમાવવાનું શીખવું છે. આવા વ્યક્તિઓને તેની વાસ્તવિકતાઓ પરિચય કરાવવા માટે કૂટનીતિ નો પ્રયોગ કરવામાં કોઈ પણ પ્રકારનો અવિવેક નથી.

ચંદ્રયાન-બે : ઈસરો ને મારા અભિનંદન…

મિત્રો, જે રીતે આજે તારીખ 7 સપ્ટેમ્બર 2019, સમગ્ર દેશ ઈસરો દ્વારા ચંદ્ર પર મોકલવામાં આવેલા ચંદ્રયાન-૨ ને નિષ્ફળ કહેતો હોઇ પરંતુ તેમ છતાં મારા જેવા અનેક લોકો ઈસરોની સાથે ઉભા રહીને ખૂબ ખૂબ અભિનંદન પાઠવી રહ્યા છીએ.

કોઈ પણ સફળતાનો વાસ્તવિક આનંદ ત્યારે જ અનુભવાય જ્યારે નિષ્ફળતાનો અનુભવ કર્યો હોય, પ્રથમ પ્રયત્ને મળતી સફળતા કરતા પણ તે વધુ આનંદ દાયક હોઈ છે.

આજે ઈસરો અવકાશ માં સૌથી ઝડપે હરણ ફાળ ભરનાર વિશ્વની સંસ્થા છે અને એક નિષ્ફળતામાં જો તેના વૈજ્ઞાનિકોને નીરાસ જોઈ આપણે ચૂપચાપ બેસી રહીએ તે એક ભારતીયને શોભા ન આપે. અને મને ગર્વ છે કે આજે જે રીતે સમગ્ર દેશ ઈસરોની બાજુમાં ઉભા રહી ભવિષ્યના પ્રયાસો માટે પ્રોત્સાહન આપી રહ્યા છે ત્યારે મને પણ અંતર-ઈચ્છા થઇ કે હું પણ તેમાં આ પોસ્ટ થકી નાનો સહયોગ આપું.

આવનારા દાયકાઓમાં આ નિષ્ફળતા જ સફળતાને મદદ કરશે અને ત્યારે ફરી હું આ બ્લોગ પોસ્ટ ને ત્યાર ની નવી પોસ્ટ માં શેર કરીશ..

ભવિષ્યના દરેક પ્રોજેકટ માટે અમે દરેક ભારતીય આપની સાથે છીએ, ભવિષ્યની સફળતાઓ માટે આપને પહેલાથી જ ખૂબ ખૂબ અભિનંદન….

રાનુ મંડલજી – પ્રતિભાની એક પ્રેરણા

મિત્રો થોડા સમય પહેલા ફેસબુક પર મેં એક વિડિઓ જોયો અને મને પસંદ આવ્યો, એ વિડિઓમાં એક વૃદ્ધ સ્ત્રી લતા મંગેસ્કરજી એ ગયેલું ગીત ગાતી હતી. જે સાંભળતા લાગ્યું કે ખરેખર આ ગીત ખુબ જ સરસ રીતે ગાય છે, તો મન થયું ચાલ હું આ પોસ્ટ મેં મારી ફેસબુક હોલ પર શેર કરું. નીચે તે વિડિઓને મેં આ પોસ્ટ માં રાખ્યો છે તમે પણ જોઈ શકો છો.

ત્યાર બાદ થોડા દિવસ બાદ ફરી એક ગુજરાતી સમાચારમાં ન્યૂઝ વાંચ્યા કે તેવોને કોઈ રિયાલિટી શૉ માં સિગિંગ માટે મોકો મળ્યો છે.

અને આજે જ મેં એક વિડિઓ જોયો તેમનો કે હિમેશ રેશમિયાજી તેવો ને આવનારી ફિલ્મમાં સોન્ગ ગાવાનો પણ મોકો આપી રહ્યા છે. તમે આ નીચેના વિડિઓ માં જોઈ શકો છો.

આ આખી ઘણા ક્રમ જોતા એમ લાગ્યું કે આજના આધુનિક યુગમાં કાબિલિયત હોઈ તો સહેલાય થી સફળ થઇ શકાય. મારા મતે હિમેશ રેશમિયાજી પાસે હજારો લોકો મદદ માટે જતા હશે પરંતુ તેવોએ રાનુ મંડલજીને સામે થી મોકો આપ્યો.. કેમ? કેમ કે તેવો પાસે કાબિલિયત છે.

જસ્ટ એમજ વિચારો જો રાનુ મંડલજી આ જ સ્થિતિમાં 20 વર્ષ પહેલાના સોશ્યિલ મીડિયા કે ઈન્ટરનેટ વગરના જમાનામાં હોત તો શું એમને આ મોકો મળ્યો હોત? આજે એ વ્યક્તિ નો રાનુ મંડલજી ધન્યવાદ માનતા હશે કે જેવોએ આ વિડિઓ રેકોર્ડ કર્યો અને સોશ્યિલ મીડિયા માં શેર કર્યો. આજ થી પહેલા આવા કેટલાય લતા મંગેસ્કરજીને એક્સપ્લોઝર ન મળવાથી દુનિયા સામે નહિ આવી શક્ય હોઈ.

મારી દ્રષ્ટિએ આ ઘટના કોઈ સામાન્ય ઘટના નથી આપણે સૌએ રાનુ મંડલજી ના ઉદાહરણ પર થી બોધ લેવો જોઈએ કે સોશ્યિલ મીડિયા માં કેટલી તાકાત છે. રાનુ મંડલજી એ પોતાની પ્રતિભા માત્ર જીવંત રાખી કે જેથી તેવોને આજે આખું ભારત ઓળખતું થયું છે. પોતાની પ્રતિભાને કોઈ પણ સંજોગોમાં મારવા ન દેવી જોઈએ. આજે આપણી પાસે સોશ્યિલ મીડિયા જેટલું નજીક છે તેટલું રાનુ મંડલજી પાસે ન હતું. આપણી કળાને જો સોશ્યિલ મીડિયા નો સાથ મળે તો અણધાર્યા રસ્તાઓ ખુલે છે, બસ જરૂર છે તો માત્ર પોતાની અંદર રહેલી કળાને વિકસાવવાની.

અને હા મિત્રો જયારે જયારે આવા લોકો ની કળા જોઈ આનંદ અનુભવાઈ તો તેને શેર કરતા રહેજો.. આભાર…

સમસ્યાઓની પેલી પાર…

ઘણી વાર જીવનમાં આપણે એવી સ્થિતિનો સામનો કરીએ છીએ જ્યારે આપણાં ઉપર સમસ્યાઓનો પહાડ તૂટી પડ્યો હોય, એક પછી એક અણધારી સમસ્યાઓ આવ્યા જ રાખતી હોય તેવા સમયે હતાશ અને નીરાસ થવા કરતા એ સમય ને ઓળખવો જોઈએ.

દરેક સમસ્યાઓ આપણને એક નવો અનુભવ, એક નવું જ્ઞાન અને એક નવી કબીલીયત નિર્માણ કરવા આવે છે.

માનવીને સમસ્યા વખતે તેની વર્તમાન સ્થિતિ જ બધુ લગે છે પરંતુ તે કાયમી નથી હોતી, વર્તમાન સ્થિતી થી પણ ઉપર જોવાની દ્રષ્ટિ કેળવો. આપણી દ્રષ્ટિ હંમેશા આપણા લક્ષ્યાંક પર જ હોવી જોઈએ. જે કઇ પણ આપણી આસ પાસ વર્તમાનમાં ઘટિત થાય છે તે હંમેશ માટે નથી રહેવાનું તે જાણી અને માની લેવું જરૂરી છે.

આપણે એ વાત થી સજાગ રહેવું જોઈએ કે આપણે જેતે સમસ્યા સભર જીવન માટે નથી બન્યા, આવા સમયે આપણે ખરેખર કોણ છીએ? શુ કરી શકીએ છીએ.. તે દુનિયા સામે સ્વયંને ઉદાહરણ બનાવવાનો અવસર છે.

પોતાના પરિપક્વ નિર્ણય લો, નિર્ણયો પર કોઈ પણ પ્રકારની બાંધછોડ કર્યા વગર તેના પર સખત પરિશ્રમ કરો અને ફરી પોતાનું જીવન સમસ્યા મુક્ત કરી દુનિયાને તમારી અંદર રહેલી છુપી કબીલયતનો પરિચય આપો.

આપણે હંમેશા આશાવાદી રહેવું જોઈએ. પોતાના લીધેલા નિર્ણયો પર, પોતાના અનુભવો પર, પોતાની કાર્યક્ષમતા પર અતૂટ વિશ્વાસ જ આપણું સાચું હથિયાર છે.

હું માનું છું એક મનુષ્યએ હંમેશા પોતાના જીવનની પ્રકાશિત બાજુ જોઈ ધીર અને ગંભીરતા સાથે સતત પોતાના સપનાઓ ઉપર કાર્ય કરવું જોઈએ. આમ કરવા થી ગમે તેવી મોટી સમસ્યાઓનો સામનો કરવાની શક્તિ અને સામર્થ્ય આપણી અંદર નિર્માણ થાય છે.